28 February 2012

Kawan baru.

Sejak2 ni aku selalu dengan susah.
Susah dah macam kawan baik aku. Dia berjaya ketepikan senang dari aku.

Hebatnya susah.

Hari2 kami bersama. Mula2 aku tak biasa. Kekok. Lama kelamaan, kami ngam sangat.
Saling melengkapi.

F**k.

Aku tak kacau orang pun aku kena. Kacau orang lagi la kena.
Memang dah di tentukan. Tak pasti bila aku akan berubah.
Sebab susah tetap ada walau macam mana pun aku.

Kami tak boleh berenggang.

Sampai bila2...


21 February 2012

*****

Lu nak babikan gua ke, nak bodohkan gua ke, gua tak kesah. Asalkan lepas tu lu reda.

Kalau lu diam je lepas tu cakap belakang tak puas hati dengan gua, lu lagi hina dari binatang la.

Hipokrit dengan gua. Depan baik. Belakang sumpah seranah. Apa bingai la lu ni, bai. Gua dah besar lah. Boleh terima salah gua. Tapi sampai mati gua tak boleh terima muka talam macam lu.

Bangang !

Selesai.

.akuSUKAkau.

19 February 2012

Bacalah.

Orang tak nampak hati kita. Tapi bila kita menulis tanpa hati, orang akan nampak.

Jangan jadi bangang. Sudah tahu tidak mahu, lagi kau nak memaksa.

Memang takla, kan.

18 February 2012

Bahasa jiwa bangsa.

Gua rasa nak jadi A. Samad Said II lepas nih. Gua makin jatuh hati dengan bahasa melayu kita.
Apa2 pun, banyak yang gua kena asah lagi. Tadi nak tulis 3-4 baris pun pening. Heh.

16 February 2012

Lama lama...

Sikit2 lama2 jadi bukit.
Sehari selembar benang, lama2 jadi kain.


Kesimpulannya, teruskanlah menyimpan tanpa ada sasaran yang di tetapkan. (;

Hahahaha.

Kenapa nak malu untuk gelak besar ? Lainlah kalau tempat tu tak boleh buat bising. Lagipun tempat2 macam tu tak banyak kat Malaysia nih. Kemon lah. Kasi tahu orang yang kau gembira. Mereka pasti cemburu. Sebab tu ada yang baling penyapu. Kalau dah kena maki, kau senyum je. Apadahal.






*Setinggi tinggi penghargaan buat kawan, kanak2, anak2 kucing, orang kurang upaya kerana mengajar aku erti sebenar kegembiraan tanpa pengaruh wang dan harta. Tanpa korang, otot2 yang nak gelakkan aku tak berfungsi.